خدایا به داده هایت شکر
به نداده هایت شکر
به گرفته هایت شکر
چون
داده هایت نعمت
نداده هایت حکمت
و گرفته هایت امتحان است
شک نکن ....عشق واقعی فقط خداست
چهارشنبه سیزدهم مهر 1390
بنام خداوند بخشنده مهربان
سلام معبود من
سلام معشوق واقعی قلبم
سلام خدای بی همتای عالم
امشب اومد تا بازم بگم دوست دارم
امشب یه شب پروانه یی تو زندگی منه
اومدم بابت اتفاق قشنگ ...
... ادامه مطلب
شنبه نهم مهر 1390
راز موفقیت چیه ؟ ...
بنام خداوند بخشنده مهربان
راز موفقیت ...
مرد جوانی از سقراط پرسید راز موفّقیت چیست؟
سقراط به او گفت :
"فردا به کنار نهر آب بیا تا راز موفّقیت را به تو بگویم.
"فردا به کنار نهر آب بیا تا راز موفّقیت را به تو بگویم.
" صبح فردا مرد جوان مشتاقانه به کنار رود رفت..
سقراط از او خواست که به سوی رودخانه او را همراهی کند.
سقراط از او خواست که به سوی رودخانه او را همراهی کند.
جوان با او به راه افتاد.
به لبهء رود رسیدند و به آب زدند و آنقدر پیش
رفتند تا آب به زیر چانهء آنها رسید.
ناگهان سقراط مرد جوان را گرفت و زیر آب فرو برد.
رفتند تا آب به زیر چانهء آنها رسید.
ناگهان سقراط مرد جوان را گرفت و زیر آب فرو برد.
جوان نومیدانه تلاش کرد خود را رها کند،
امّا سقراط آنقدر قوی بود که او را نگه دارد.
مرد جوان آنقدر زیرآب ماند که رنگش به کبودی گرایید
و بالاخره توانست خود را خلاصی بخشد.
همین که به روی آب آمد،
همین که به روی آب آمد،
اوّل کاری که کرد آن بود که نفسی بس عمیق کشید
و هوا رابه اعماق ریه فرو فرستاد.
سقراط از او پرسید:
"زیر آب که بودی، چه چیز را بیشاز همه مشتاق بودی؟
" گفت:
"هوا."
سقراط گفت :
سقراط گفت :
"هر زمان که به همین میزان که اشتیاق هوا را داشتی
موفقیت را مشتاقبودی،
موفقیت را مشتاقبودی،
تلاش خواهی کرد که آن را به دست بیاوری؛
راز دیگر ندارد."
پ . ن : بله دوستان گلم به همین سادگیه رسیدن به موفقیت
و هیچ رازی ندارد جز خواست خودمان
باید بخوایم تا بدست بیاریم
پس اگه خودمون رو لایق بهترینا بدونیم
برای بدست آوردن بهترینا هم باید بهترین تلاش رو داشته باشیم
شاد باشید و سلامت
شکر خدارو هم هیچ وقت فراموش نکنید
خدایا شکرت از بابت همه چیز
جمعه یکم مهر 1390
دوشنبه بیست و یکم شهریور 1390
دریا باش ...
بنام خداوند بخشنده مهربان
بر بلندای تمامی تفکرات مثبتگرای خویش،
محکم بایست
و با چشمانی سرشار از کنجکاوی و محبت به دریا نگاه کن،
هر آنچه که در خود میجویی را
در گسترهی پرتلاطم دریا خواهی یافت.
موسیقی عاشقانهی دریا،
چه در آرامش زیبایش
و چه در امواج سهمگینِ به ظاهر ویرانگرش.
به دریا نگاه کن تا تمامی احساس مثبتاندیشی
و مثبتگرایی را یکجا در پهنهی آبی و زیبای آن بیابی.
تو چون خوب به آن آبیِ آرام بنگری،
خواهی دید غرور را،
آرامش را،
تفکر را،
تلاطم را،
اعتماد به نفس را،
برتری و رجحان بیحد و حصر را
و قدرت را
"قدرتی که در لابهلای امواج دریا نهفته است"
همان قدرتی که همواره در تو جریان دارد،
همان قدرتی که تو را قادر به انجام هر ناممکن مینماید
و تو همچنان به دریا نگاه کن، میبینی؟!
او هر چه دارد،
از خویشتنِ خویش دارد؛
آرامش را،
موج پرقدرت را
و هر آنچه که میخواهد داشته باشد، از خود دارد.
او آنقدر به توان خویش، پایبند است که
با دستان مهربان و بامحبت خویش،
موجی میسازد سرکش و جسور
اما از جنس خویش،
خوب که به دریایِ بیکران بنگری،
همین دریای به ظاهر آرام،
چیزهایی در خود نهفته دارد که
بسیاری از آدمها آن را مدتهاست
در خویشتن خویش یا گم کردهاند و یا به فراموشی سپردهاند.
آری، دریا سینهای پرهمت
و دلی مهربان و خالی از کینه دارد.
با آنکه در بطن او، بخش عظیم و پیچیدهای از
خلقت قادرِ بیمثال در جریان است،
او، اما آرام و مهربان،
پذیرای تمامی خوبیهای خلقت است،
درست مثل برخی آدمهای به ظاهر آرام
که باطنی پرجوش و خروش
و سرشار از مهربانی و عاطفه را سخاوتمندانه به همراه دارند
و تا در پنهان آنان رخنه نکنی،
پی به این راز بزرگشان نخواهی برد،
به سخاوتمندی او نگاه کن،
به آن دوردستها،
به آنجا که خورشید "سرچشمهی انرژی الهی"
خود را به نیمهی دیگر زندگی رخ مینمایاند
تا عدالتش در تابیدن رعایت شود.
به دریا نگاه کن و به دریا بیندیش
تا آنجا که جزئی از دریا شوی.
خود را نه در کنار او و نه بر پهنهی نیلگونش که با دریا حس کن،
لابهلای جریانات مبهم آبی دریا
همراه او گاهی سر به اعماق تاریک
و در عین حال شگفتانگیز و زیبایش بسپار
و گاه با امواج از دریا جدا شو و به سوی آسمان پرواز کن؛
پروازی که از دریا جداییناپذیر باشد؛
پایت بر آبهای دریا و بالهایت گسترده در افق زیبا
و باز هم جسورانه به دریا نگاه کن.
حالا دیگر باید خودت را جزئی از دریا بدانی،
آری اگر خوبِ خوب در خود غوطهور شوی،
میبینی حالا خود تو هم دریایی،
دریایی زیباتر از این دریایی که تا به حال نظارهگرش بودی،
تو دیگر دریا شدهای؛
آبیتر، آرامتر، تو دریایی شدهای؛
آبی آرام، زیبای غرورانگیز،
جسور مهربان، قدرتمندی بامعرفت و پرتلاطمی امن؛
تو دیگر دریایی هستی آبیتر،
سخاوتمندتر، قویتر و زیباتر،
هروقت خوب به خوبیهای اطرافت نگاه کنی،
خیلی بهتر از آنها خواهی شد
یعنی میبینی که تو هم دارای همهی آن خوبیهایی هستی
که محو تماشایشان میباشی.
باور کن تو حالا از دریا هم دریاتر شدهای،
دریایی که میداند و میبیند و میفهمد که دریاست.
دریایی که میداند زیباست، قدرتمند است، مفید است،
خلقتش بیعیب و نقص و هدفمند است،
آمدهایم که دریا باشیم با تمامی خوبیها.
دوست خوب من،
به دریا نگاه کن
و دریا شو چون دریا، آرام، زیبا، قدرتمند، مهربان و سخاوتمند.
حالا دیگر به جای نگاه کردن به دریا،
خودت دریا باش.
همان گونه آرام، به همان اندازه مقتدر و مهربان.
آری دریــا باش ...
منبع : سایت میعادگاه
